Myndefni íslenskra frímerkja

Næsti félagsfundur verður haldinn fimmtudaginn 17. apríl kl. 20:00. Þar mun Gestur Baldursson ræða um myndefni íslenskra frímerkja í nútíð þátíð og framtíð. Eftir kaffihlé verður áhugaverður flóamarkaður. Hér á eftir fer stuttur úrdráttur úr fyrirlestri Gests.

Sé litið yfir sögu íslenskra frímerkja frá upphafi má sjá að ákveðnar hefðir og munstur hafa skapast þegar kemur að vali á myndefni merkjanna. Á eftir skildinga- og aurmerkjum tóku dönsku kóngarnir völdin, og urðu þeir allsráðandi á íslenskum merkjum fram til ársins 1925, með einni undantekningu þó. Vangamynd Jóns Sigurðssonar birtist á 6 merkja seríu þann 17. júní 1911, á 100 ára afmælisdegi Jóns. Hann varð því fyrsti Íslendingurinn sem rataði á íslensk frímerki, og verðskuldaði það fyllilega. Frá því kóngunum sleppti árið 1925 hafa meginmarkmið og áherslur í vali myndefnis ávallt verið þau sömu, sterk tengsl við land, þjóð, menningu og náttúru hafa verið höfð að leiðarljósi og þess gætt að merkin skipi strax sess í listaverkasögu þjóðarinnar, enda eru þetta jú einstök listaverk, þó smágerð og fjöldaframleidd séu. Í gegnum tíðina hafa nokkur mótíf (myndefni) fengið að njóta sín oftar en önnur, hefðir hafa skapast og ákveðin munstur jafnvel myndast. Meðvitað eða ómeðvitað rata til dæmis blóm og fuglar landsins oftar en annað á merki, bílar, flugvélar, bátar og skip hafa skreytt heilu seríurnar og svo mætti áfram telja. Í lauslegri óvísindalegri samantekt hef ég tekið saman það helsta myndefni sem fengið hefur að njóta sín hvað oftast, í og með til að sjá hvað það væri helst sem sjaldan eða jafnvel aldrei hefur ratað á frímerki, en ætti þar með sanni heima. Nánar verður fjallað um þessar pælingar á komandi félagsfundi og skora ég á menn að leggja höfuðið í bleyti og koma með hugmyndir í bankann sem nýst gætu frímerkjahönnuðum og hugmyndasmiðum í framtíðinni.

Aftur á forsíðu     Back